9218948A44_2

„Barokowe instrumenty muzyczne”

SKU: 7063 Kategoria:

Opis

Doskonała realistyczna praca przedstawiająca urodę barokowych instrumentów muzycznych. Na pierwszym planie widzimy bogato intarsjowaną gitarę barokową, która choć z pozoru przypomina gitarę klasyczną, to jednak znacznie się od niej różni. Chociażby ilością strun, których w gitarze barokowej było aż dziewięć – co dawało niezwykle ciekawą barwę muzyczną. Urodę tego instrumentu sławił już w swoich pracach Johannes Vermeer (1632-1675) [,,Dziewczyna grająca na gitarze” około 1671/72 – Kenwood House Londyn]. Wokół gitary zdaje się wić kolejny bardzo interesujący choć prosty w swojej formie instrument muzyczny, którym jest XVII-wieczny róg myśliwski. Przedmiot ten jako instrument został rozsławiony przez księcia Franza Antona von Spork w roku 1680, kiedy to podróżujący po Francji arystokrata odkrył jego czyste, donośne brzmienie, którym z miejsca się zachwycił. Dalej spomiędzy kart papieru nutowego wyłania się dulcjan – elegancki fagot. Dęty instrument drewniany o pięknym, melancholijnym brzmieniu. Całości zdaje się dopełniać lira korbowa, której znaczny fragment widzimy po prawej stronie pracy. Jest to jeden z najciekawszych instrumentów muzycznych, których historia sięga średniowiecza. Jednak to wiek XVII przyniósł jej największe uznanie szczególnie wśród francuskiej arystokracji a instrumenty, na których grano były wyjątkowo pięknie i bogato zdobione. Praca charakteryzuje się spójnością kompozycji,gładkością faktury,precyzją rysunku i ciepłą choć nieco stonowaną paletą barw. Chociaż autor nie umieścił swojej sygnatury na obrazie to możemy przypuszczać,że pochodził on z kręgu XVIII-wiecznych “realistów” francuskich. Uważnie przyglądając się obrazowi znajdziemy wiele podobieństw do dzieł Nicolasa Henri Jeaurat de Bertry ( 1728-1796 ) autora, który nie przywiązywał wagi do sygnowania swoich prac. Jeaurat de Bertry był jednym z najlepszych malarzy francuskich tamtego okresu. W 1756 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby a od 1757 roku wystawiał swoje prace w słynnym Salonie Paryskim. Następnie w 1761 roku po otrzymaniu tytułu nadwornego malarza królewskiego jej królewskiej mości Marii Leszczyńskiej przeniósł się do Wersalu.[ Maria Leszczyńska (1703-1768) pochodząca z Trzebnicy królowa Francji w latach 1725-1768 ]. Po śmierci królowej w 1768 roku osiadł na stałe w Paryżu a swoją twórczość skoncentrował na tak zwanej fotografii portretowej noszącej zawoalowany charakter satyryczny. Praca zachowana w stanie dobrym, zarówno płótno jaki i malatura. Niewielka, pionowa rysa w prawym górnym rogu nie umniejszająca wartości kompozycji.

Szczegóły

Tytuł

„Barokowe instrumenty muzyczne”

Technika

Olej na płótnie

Szerokość

105 cm

Wysokość

46 cm